Dag 16

De wijnbuik   In de reacties op mijn blog zag ik al wat opmerkingen verschijnen over de bekende alcohol kilo’s.  (dan wel het verliezen ervan na al twee weken, gefeliciteerd, gaaf!) Mijn gewicht is de belangrijkste aanleiding geweest om aan de noodrem te hangen nu. (en dat is op zich al erg want als ik niet aangekomen was zou ik andere gezondheidsrisico’s zoals het schaden van mijn lever nu nog aan het negeren zijn).  Het is net alsof mijn lichaam de afgelopen maanden zei “misschien dat je eens naar me luistert als je broek niet meer dichtgaat?”.  Het bijzondere is dat ik best sportief ben (vind ik zelf dan he). Ik loop drie keer in de week hard. Nouja niet echt hárd, maar toch 5 km, 10 km, 13km, niet slecht zou je zeggen. Zelfs na een avondje met een glas of 6 kan ik vrolijk opstaan en richting de duinen gaan voor mijn hardlooprondje.  Stiekem hoopte ik natuurlijk dat dit sportieve kantje van mijzelf, mijn zwakke kant op gebied van de alcohol wel aardig compenseerde.  Helaas is dat niet waar.  

Op de site “mijnvoedingscentrum” heb ik mij in oktober 2013 voor het eerst aangemeld en ben ik mijn gewicht en voedselgewoontes vast gaan leggen. Dat is ongetwijfeld omdat ik toen al vond dat ik te zwaar werd en op de site kon ik dagelijks vastleggen wat ik zoal at en dronk en hoeveel calorieën ik dan dagelijks binnen kreeg.  Ik zie nu dat ik dat een aantal weken volhield en gewicht verloor. Ik woog toen 65 kilo (ik ben 1.68 lang).  Vervolgens zie ik bijna ieder jaar weer registraties van mijn gewicht en lijk ik steeds een beetje zwaarder, een nieuwe afval race te starten.  Heel fijn overigens dat het voedingscentrum een prachtige grafiek van mijn gewicht heeft gemaakt…mijn hemel….een prachtige stijgende lijn omhoog, hier en daar een kleine beweging omlaag maar dan hoppekee weer omhoog. Als dit een aandelenkoers was had je er graag op ingelegd in 2013.  Maar helaas is het mijn gewicht. Er staat trouwens ook zo een optie bij dat je de grafiek kunt delen op social media, heel fijn. Alsof ik dat van plan was ! “kijk eens vrienden ik kom sinds 2013 alleen maar aan”. 

Op 1 januari 2019 ben ik maar weer op die weegschaal gaan staan, en schrok me dood. (terwijl ik natuurlijk ook wel in de spiegel aan die enorme wijnbuik kon zien dat die weegschaal weinig goeds ging vertellen).  Ik zag 80 kilo op de weegschaal staan. (en ik heb nog even geprobeerd de weegschaal anders neer te zetten voor een beter resultaat maar ook richting het raam woog ik gewoon nog 80 kilo). Ik ben dus in 5 jaar tijd 15 kilo aangekomen!  Dat doet je toch denken. Als ik deze levensstijl zo doorzet weeg ik dus 95 kilo op mijn 53e. Aaaaah het idee. Dat heet dan gewoon obesitas en dan valt er ook niet meer te sporten denk ik.  Jemig Irene, waar ben ik in godsnaam mee bezig. (Wat doe ik mezelf aan, schreef Thea, en dat was voor mij de spijker op z’n kop).  

Waarom zijn die verschillende afval pogingen dan niet gelukt, of waarom stopte ik er weer mee. Het antwoord weet ik donders goed.  Drank. Ergens kwam dan weer die wijnheks langs die me vertelde dat ik nu wel 5 kilo was afgevallen en dat een wijntje of biertje nu echt wel weer kon.  Dat ik verder hartstikke gezond leef met al die groente en fruit. Van alcohol gaan de remmingen echter weer sneller los, én je krijgt er ook echt meer eetlust van.  De behoefte aan drank was steeds weer de reden dat ik ergens onderweg weer stopte met mijn dieet en weer in mijn oude patroon terecht kwam, én de weegschaal weer links liet liggen. 

Het is ook niet zo gek dat ik zoveel ben aangekomen. Reken maar even met me mee.  2 flesjes (tripple) bier en 3 wijn is circa 650 kcal per dag.  ik kreeg per week dus ongeveer 4.500 aan “lege kcal” binnen. Dat is méér dan een vrouw in twee dagen mag eten.  Ik kreeg dus iedere week, twee dagen teveel aan kilocalorieën naar binnen. Mijn hemel.  Sja, probeer daar maar eens tegen aan te hardlopen. Kansloos!   

Ik ga het anders aanpakken dus. Geen dieet. Maar stoppen met die alcohol die mij steeds op korte termijn lol en verzachting biedt maar mij op lange termijn zoveel schade aan doet.  Ik neem dat gebakje in het weekend voorlopig juist wél even (sloeg ik altijd af). Om mezelf te verwennen. Dat ik eindelijk het licht heb gezien.

“Nou, Irene, dan zullen de kilo’s er nu natuurlijk wel afvliegen bij je!  Je hebt in 15 dagen al bijna 10.000 Kcal minder naar binnen gedronken dan gebruikelijk”. In het boek van Clare Pooley (een beetje mijn bijbel momenteel) lees ik dat er genoeg mensen zijn die na het stoppen met drinken zelfs in het begin aankomen en mijn eerdere drie weken stoppen leverde ook geen kiloverlies op.  Via wat googlen las ik de volgende verklaring : Alcohol drijft vocht af net als een plaspil. Wanneer je normale vochthuishouding weer op gang komt hou je dus weer de normale hoeveelheid vocht vast. Maar dat is dus vocht en geen vet. Clare Pooley beschreef het als “een tanker die je niet zomaar even omkeert”, nadat er jarenlang een verstoorde huishouding is geweest door al die lege kilocalorieën die naar binnen zijn gespoeld.  Enig geduld dus en dan wordt het vast een feestje op de weegschaal als ik alle verhalen van ex drinkers zo lees.

Ik heb besloten mij pas iets later weer te wegen.  Ik ga voor de meest deprimerende dag van het jaar! De 21e, dat lijkt me wel wat. Een beetje zelfkwelling erbij nog kan vast geen kwaad.   Maar eerlijk, ook zonder weegschaal winst, ik heb het idee dat mijn gezicht iets minder “plofferig” is, en dat mijn ogen wat meer helder zijn.  Ik slaap echt diep (heb mezelf zelfs verslapen deze week!), mijn huid ziet er gezonder uit, ik lijk zelfs een beetje een kleurtje te krijgen. (alsof ik een paar dagen weg ben geweest ofzo). En zelfs die wijnbuik….verbeeld ik het me nou of lijkt íe toch iets minder opgezwollen?  Ik voel me goed. Ben scherper. Maar bovenal ben ik trots op mezelf. Hier ga ik mee door.